Η Λένα Κιτσοπούλου ανήκει στις πιο αιχμηρές και απρόβλεπτες φωνές της σύγχρονης ελληνικής σκηνής. Με γραφή και σκηνοθεσία που συνδυάζουν ωμό ρεαλισμό, χιούμορ και υπαρξιακή αγωνία, δημιουργεί παραστάσεις που κινούνται ανάμεσα στο προσωπικό και το βαθιά πολιτικό.
Η σκηνοθέτρια με τη νέα της δουλειά δε θέλει να καταθέσει άλλη μια ψυχαναλυτική προσέγγιση στο ευριπίδειο δράμα, ούτε να μεταδώσει μηνύματα που ικανοποιούν την αντιληπτική ικανότητα των θεατών ως ‘Υψηλά’, προσφέροντάς τους την οποιαδήποτε τέρψη θεατρικής εμπειρίας. Ίσως το μόνο που θέλει είναι να στήσει ένα γλέντι για το αδιέξοδο Θεών και Ανθρώπων.
Κείμενο – Σκηνοθεσία Λένα Κιτσοπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια Μαγδαληνή Αυγερινού
Σύνθεση μουσικής Νίκος Κυπουργός
Σχεδιασμός φωτισμού Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτριας Μαριλένα Μόσχου
Live Video Αλέξανδρος Βετούλης
Παίζουν Στέλλα Βογιατζάκη, Λένα Κιτσοπούλου, Ντίνα Μιχαηλίδου, Γιάννης Μπαριτάκης, Θοδωρής Σκυφτούλης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης
Τραγούδι Λευτέρης Πανταζής
Φωτογραφίες Λένα Κιτσοπούλου
Οργάνωση – Εκτέλεση παραγωγής Ευάγγελος Κώνστας / Constantly Productions
Όταν έρχεται να επιβληθεί η νέα θρησκεία και ο Διόνυσος με ανθρώπινη μορφή παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος της θρησκείας αυτής, ήδη το πρόβλημα είναι εμφανές, ήδη, φαίνεται ότι κάτι πάει στραβά, γενικά, όταν μια θρησκεία επιβάλλεται, μιλάμε για χούντα, για χουντική ατμόσφαιρα και δεν θα έπρεπε με τίποτα να λέγεται θρησκεία κάτι που επιβάλλεται, ενώ σε κάνει να νομίζεις ότι το επέλεξες.
Όταν μια μάνα σκοτώνει το παιδί της για μια θρησκεία, ή για μια ιδεολογία, όταν οι γυναίκες ουρλιάζουν για έναν οποιονδήποτε ηγέτη, ή αρχηγό και θέλουν να του σκίσουν τα ρούχα, όταν γενικά οι γυναίκες ερωτεύονται άνθρωπο με ιδεολογία, ή άνθρωπο-εκπρόσωπο κάποιου κόμματος, ε, μιλάμε για πολλή αρρώστια, πόσο μάλλον όταν σκοτώνουν και το ίδιο τους το παιδί για λόγους έρωτα με κάποιον τέτοιο ιδεολόγο-ιεραπόστολο-ιεροκήρυκα-αλκοολικό που ρετάρει με την πρώτη ρόγα σταφύλι και κολλάει το σίγμα στο στόμα του.
Από τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς μια μάνα θα σκοτώσει το παιδί της ή, το ανάποδο, και ένας γιος θα σκοτώσει τον πατέρα του προκειμένου να μην σκοτωθεί από αυτόν, ίσως θα ήταν καλό οι γονείς να μην μεγαλώνουν παιδιά, ή τουλάχιστον να μην τα συναναστρέφονται πολύ. Για το καλό της ανθρωπότητας.
