ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ – ΕΝΑΣΤΡΕΣ ΝΥΧΤΕΣ
Μεταμεσονύκτιες προβολές του εφήμερου της σκηνικής πράξης

Η νέα πρόταση του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, που φιλοξενείται στον Χώρο Δ της Πειραιώς 260, συστήνεται με τον τίτλο «Έναστρος ουρανός – Έναστρες νύχτες». Τα μεσάνυχτα, σε ένα βιομηχανικό τοπίο, μέσα στην ησυχία της καλοκαιρινής Αθήνας, κάτω από μια ανοιχτή οροφή, προβάλλονται ταινίες. Εκεί που πραγματώνονται εφήμερες παραστάσεις, παρουσιάζονται κινηματογραφικές καταγραφές που συναντούν τον θεατή σε μια πόλη που επιβραδύνει.

Έργα που έχουν κινηματογραφηθεί με ιδιαίτερο τρόπο, όχι ως απλή τεκμηρίωση αλλά ως αυτόνομες μεταγραφές της σκηνικής εμπειρίας, διατηρούν την ένταση, τον ρυθμό και τη δραματουργική ποιότητα τους. Σύγχρονοι δημιουργοί συνθέτουν ένα πολυφωνικό πεδίο, όπου το θέατρο, ο χορός και η περφόρμανς συνομιλούν με τον κινηματογράφο. Συστήνεται έτσι –μέσω του κινηματογράφου αυτή τη φορά– ο μακροχρόνιος διάλογος του Φεστιβάλ με τη σύγχρονη περφόρμανς και τα έργα-ορόσημα του 20ού και 21ου αιώνα.

Ταυτόχρονα, η ίδια η Πειραιώς 260 –ένα τοπόσημο που συμπληρώνει είκοσι χρόνια συνεχούς παρουσίας– λειτουργεί ως ενεργός φορέας αυτής της εμπειρίας: ένας χώρος που παραμένει ζωντανός μέσα από τις πολλαπλές μορφές τέχνης που φιλοξενεί, επαναπροσδιορίζοντας διαρκώς τη σχέση ανάμεσα στο παρελθόν της παράστασης και το παρόν της θέασής της.

---

Πρόγραμμα

16 Ιουνίου
Tadeusz Kantor
The Dead Class
1975 / 85΄

Ένα από τα κορυφαία έργα του παγκόσμιου σύγχρονου θεάτρου. Μια εμβληματική εικαστική και λεκτική ολότητα από έναν καλλιτέχνη που σημάδεψε ανεξίτηλα τη θεατρική δημιουργία τον εικοστό αιώνα. Ο Κάντορ, μαζί με τον Γιέρζυ Γκροτόφσκι, συγκαταλέγεται στους κρισιμότερους αναμορφωτές και οραματιστές του σύγχρονου θεάτρου.

Σε ένα μικρό χωριουδάκι, το 1971, ο Κάντορ κοιτάζει μέσα από το παράθυρο την αίθουσα ενός εγκαταλελειμμένου σχολείου και μας προτρέπει να συναντήσουμε τα «σκοτεινά και αδιόρατα βάθη της μνήμης...»

Με αγγλικούς υπότιτλους μόνο

-/-

24 Ιουνίου
Eimuntas Nekrošius
Hamletas
1997 / 190΄

Ο Άμλετ του Νεκρόσιους, μια παράσταση-ορόσημο του κλασικού σαιξπηρικού δράματος, μοιάζει με τελετουργία ενός κόσμου που καταρρέει αργά κάτω από το βάρος της μνήμης και της εξουσίας. Η σκηνική του γραφή φέρει όλο τον πλούτο και την ποιητική δύναμη της λιθουανικής σχολής, ενώ η σκηνή του φαντάσματος έχει περάσει πλέον στο πάνθεον των μεγάλων θεατρικών εικόνων. Η λιθουανική αισθητική στο απόγειό της.

Με αγγλικούς υπότιτλους μόνο
Διάρκεια άνω των 3 ωρών με δύο σύντομα διαλείμματα
3 πράξεις

-/-

28 Ιουνίου
Thierry De Mey
Fase
2002 / 58΄
Βασισμένο στο έργο Fase, Four Movements to the Music of Steve Reich της Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas, 1982

Έργο-σταθμός στην εξέλιξη του ευρωπαϊκού σύγχρονου χορού, βασισμένο στην ανυπέρβλητη χορογραφία της Αν Τερέζα Ντε Κέερσμακερ. Μια ευτυχής συγκυρία χορογραφίας, μινιμαλισμού και κινηματογράφησης, όπου ο Τιερί ντε Μέι μετατρέπει τη χορογραφία σε αυτόνομη κινηματογραφική γλώσσα. Με τον ακατάπαυστο παλμό του, το Fase μετουσιώνει την επανάληψη σε έκσταση και το σώμα σε μουσική εν κινήσει.

-/-

4 Ιουλίου
Μιχαήλ Μαρμαρινός
Insenso
2012 / 101΄

Ένας «οπερατικός μονόλογος χωρίς μουσική» μετατρέπεται σε μια site-specific περφόρμανς σε δύο τόπους. Ο χώρος ως οργανικό στοιχείο της δραματουργίας. Μία από τις πιο εμβληματικές εμπειρίες του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου που φιλοξενήθηκε στην Πειραιώς 260 επιστρέφει –στον εορτασμό των 20 χρόνων– στον ίδιο χώρο, στην οθόνη του Χώρου Δ, αποκαλύπτοντας ένα τοπίο δίπλα στο Φεστιβάλ που δεν υπάρχει πια.

-/-

8 Ιουλίου
Johan Simons, Paul Koek
Βάκχες
2002 / 150΄

Μια καθηλωτική μουσικοθεατρική προσέγγιση του μύθου του Ευριπίδη μέσα από τη ριζοσπαστική σκηνική γλώσσα των ZT Hollandia, όπου η αρχαία τραγωδία συναντά τις τελετουργικές και μουσικές καταβολές της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου. Μια άγρια θεατρική εμπειρία για τα όρια της λογικής, της εξουσίας και της ανθρώπινης επιθυμίας.

Ελληνικοί υπότιτλοι

-/-

13 Ιουλίου
Christoph Marthaler
Murx den Europäer! Murx ihn! Murx ihn! Murx ihn! Murx ihn ab!
1993 / 120΄

Μια κομβική παράσταση του μεταενωτικού γερμανικού θεάτρου, που καθιέρωσε διεθνώς τη χαρακτηριστική σκηνική γλώσσα του Κριστόφ Μαρτάλερ. Μουσικότητα, παράλογο, πολιτική μελαγχολία και ποιητική της αναμονής συνυπάρχουν σε έναν κόσμο που έχει ήδη καταρρεύσει, με φιγούρες που επιμένουν να τραγουδούν, να περιμένουν και να υπάρχουν.

Με ελληνικούς υπότιτλους

-/-

21 Ιουλίου
Romeo Castellucci
Inferno
2008 / 180΄

Μια από τις πιο συγκλονιστικές και μεταμορφωτικές θεατρικές εμπειρίες της δεκαετίας του 2000, που αναδιαμόρφωσε τα όρια ανάμεσα στην εικόνα, την περφόρμανς και το μεταφυσικό θέατρο. Η κόλαση του Δάντη, στον παραστατικό κόσμο του Ρομέο Καστελούτσι, ως μια ακραία εμπειρία ομορφιάς, τρόμου και αποκάλυψης. Ο κίνδυνος στο κέντρο της θεατρικής πράξης.

-/-

24 Ιουλίου
Béla Tarr
Sátántangó
1994 / 439΄

Το ιερό δισκοπότηρο του arthouse κινηματογράφου. Με τα υπνωτικά μονοπλάνα του και το ασυμβίβαστο όραμά του για την ανθρώπινη ύπαρξη, ο Μπέλα Ταρ συνθέτει μια σκοτεινή τοιχογραφία παρακμής και απελπισίας σε ένα μετακομμουνιστικό ουγγρικό χωριό. Μια υπνωτική κινηματογραφική τελετουργία, όπου ο κόσμος του Λάσλο Κρασναχορκάι (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2025) αναδύεται ως σκοτεινή αλληγορία για το τέλος μιας εποχής και τη διάλυση κάθε συλλογικής ουτοπίας.

Με ελληνικούς υπότιτλους
Συνολική διάρκεια άνω των 7 ωρών - 3 μέρη, 2 διαλείμματα