ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ – Κάποιος, λέω, θα με θυμάται
Κύκλος ανοιχτών παρουσιάσεων και συζητήσεων με επιτελεστικό χαρακτήρα

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260

30 Ιουνίου & 14 Ιουλίου / ΧΩΡΟΣ Ε
8, 9, 26 & 27 Ιουλίου / ΧΩΡΟΣ Β
Πυγολαμπίδες

Επιμέλεια Δημήτρης Παπανικολάου

Σε συνεργασία με την Ισαβέλλα-Δήμητρα Καρούτη

Ο φετινός κύκλος διαλέξεων και συζητήσεων του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, που παρουσιάζεται στον χώρο της Πειραιώς 260, συστήνεται με τον τίτλο «Πυγολαμπίδες». Παίρνοντας έμπνευση από το γνωστό «Άρθρο των πυγολαμπίδων» του Πιερ Πάολο Παζολίνι, αλλά και το βιβλίο Η επιβίωση των πυγολαμπίδων του Ζωρζ Ντιντί Υμπερμάν, σκεφτόμαστε τις πυγολαμπίδες ως σύμβολο ανθεκτικότητας αλλά και διακινδύνευσης, περιβαλλοντικής ευθύνης και οικοκριτικού στοχασμού, σύμβολο όμως επίσης επαφής, κινητικότητας και αλλαγής οπτικής γωνίας. Οι «Πυγολαμπίδες» θα είναι, ως εκ τούτου, ένας κύκλος ανοιχτών παρουσιάσεων και συζητήσεων με επιτελεστικό χαρακτήρα, ένα ευέλικτο σχήμα δημόσιου λόγου που κινείται ανάμεσα στη διάλεξη, την περφόρμανς και τον συλλογικό στοχασμό. Μέσα από λογο-τελεστικές παρεμβάσεις (lecture-performances), ομιλήτ(ρι)ες με διαφορετικές ιδιότητες και εξειδικεύσεις ενεργοποιούν τον λόγο ως μορφή δράσης και έρευνας, προτείνοντας τρόπους να σκεφτούμε εκ νέου ζητήματα που διαπερνούν τον κοινωνικοπολιτικό και καλλιτεχνικό σύγχρονο ορίζοντα. Συζητάμε για την πολιτική και καλλιτεχνική διερεύνηση, την έμφυλη διάσταση της έκφρασης, τη μνήμη της παράστασης, τον εγκλεισμό, την επιμονή και την επιβίωση, την πολιτειότητα και τη συμμετοχή. Οι «Πυγολαμπίδες» συνιστούν έτσι έναν κύκλο παρουσιάσεων αλλιώς: μικρές εστίες σκέψης και ανταλλαγής που επιδιώκουν να προκαλέσουν διάλογο και να ανοίξουν πολλαπλές αναγνώσεις της πραγματικότητας.

Σε αυτό το ευέλικτο σχήμα παρουσίασης, η θεωρητική ανάπτυξη ιδεών, ο άμεσος διάλογος με το κοινό και οι παραστατικές τέχνες συνυπάρχουν και αλληλοτροφοδοτούνται, επιτρέποντας παράλληλα κλεφτές ματιές στη σκέψη και την πρακτική των προσκεκλημένων. Μέσα από την έκθεση της καλλιτεχνικής ή / και ερευνητικής διαδικασίας σε εξέλιξη, οι συναντήσεις αυτές ανοίγουν στο κοινό ένα παράθυρο στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται μια ιδέα, ένα καλλιτεχνικό έργο ή ένα ερευνητικό ερώτημα, μετατρέποντας την παρουσίαση σε πεδίο κοινής αναζήτησης.

---

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΧΩΡΟΣ Ε
30 Ιουνίου / 20.00
Κατερίνα Φωτεινάκη, Θεοδώρα Ψυχογυιού
Κάποιος, λέω, θα με θυμάται
Γυναικείες φωνές από την αρχαιότητα στο σήμερα

Μια lecture-performance για τη γυναικεία φωνή ως ίχνος, επιβίωση και πυκνωμένη λάμψη. Περιπλανήσεις ελεύθερες που θέλουν και τολμούν να συνδέουν τη Σαπφώ με τις φωνές του σήμερα· μία χειρονομία που φέρει σε διάλογο ποιήτριες και τραγουδοποιούς, χωρίς ηλικία, μέσα από αρχειακές φωνές και σύγχρονες ερμηνευτικές πρακτικές. Η αφήγησή μας ακολουθεί ένα νήμα πλεγμένο διαισθητικά από αμέτρητες μουσικο-ποιητικές κλωστές, ακολουθώντας τη σοφία των πυγολαμπίδων: την επιμονή, την αορατότητα, την επιβίωση, την πολιτική του μικρού και την ανάγκη να μάθουμε ξανά να βλέπουμε και να ακούμε. Louise Labé, Barbara Strozzi, Gertrude Stein, Connie Converse, Αρλέτα, Angélique Ionatos, Λένα Πλάτωνος, Barbara, κι εμείς. Δεμένες εσαεί με έναν αόρατο ιστό. Και με την ευχή της ‘μακρυνής μας εξαδέλφης’: Μνάσεσθαί τινά φαμι καὶ ὔστερον ἀμμέων, Kάποιος, λέω, θα με θυμάται.

Ερμηνεία (φωνή, κιθάρα, κρουστά) – Διασκευές – Συνθέσεις – Επιμέλεια
Κατερίνα Φωτεινάκη
Αφήγηση – Eπιμέλεια – Σχόλια Θεοδώρα Ψυχογυιού
Σκηνοθεσία – Bίντεο Νικόλας Λακιωτάκης
Φωτογραφίες Οι Αρχιτέκτονες της Φάλαινας/ A Whale’s Architects

---

Είσοδος ελεύθερη

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας έως την κάλυψη των διαθέσιμων θέσεων.